Pagina 08, 16, 20, 24 Agritoy nummer 1 2026 vertaling

Nummer 1 - Februari 2026

08 Algemene Vergadering bij Trioliet
16 Beursverslag Héron
20 Beursverslag Nieuw Heeten
24 Interview Halbe van der Velde over Meis Bekkema

Bij de voorplaat
Een jaar geleden zagen we de eerste prototypes en binnenkort is de Krone MC 16 B aanbouwhakselaar verkrijgbaar. Het model is gefabriceerd door MarGe Models en wordt uitgegeven door Drentse Youngtimer Models. Deze hakselaar zal tijdens de Miniaturenbeurs Hardenberg op 14 en 15 maart officieel worden gepresenteerd en te koop zijn.

08 L.C.N.-JAARVERGADERING ALGEMENE VERGADERING

De L.C.N. is dit jaar te gast bij Trioliet in Oldenzaal, fabrikant van machines en systemen voor het voeren van rundvee. Dit zijn onder andere kuilvoersnijders, voerdoseerwagens, voermengwagens, zelfrijders en automatische voersystemen. Vorig jaar vierde het bedrijf zijn 75-jarig jubileum.

Trioliet is een familiebedrijf dat in 1950 in Purmerend werd opgericht door de drie broers Liet (trio-Liet). In 1958 namen ze Mullos over en verhuisde het bedrijf naar Losser. Onder de naam Trioliet Mullos bouwt het machines voor verwerking en opslag van hooi, zoals hooiblazers, transporteurs, hooikanonnen, hooibergen, torensilo’s en los- en doseerapparatuur. Maar ook kunstmeststrooiers en knollenplukkers. In 1973 brengen ze de steekschop-kuilvoersnijder op de markt, die vijf jaar later gezelschap krijgt van de kuilvoersnijder met zaag. In 1983 ontwikkelt en introduceert Trioliet een nieuw type kuilvoersnijder, de U-snijder. In hetzelfde jaar neemt Vicon Trioliet Mullos over. In 1993 komt het bedrijf via Greenland, waarvan Vicon inmiddels onderdeel is, in handen van de Netagco Holding.

Albert Jan Kamphuis  Bronnen: trioliet.nl, trekkeronline.nl

Naast kuilvoersnijders bouwde Trioliet kuilvoerverwerkende machines, waaronder blokkendoseerwagens en zelfladende voerdoseerbakken. Ook kunstmeststrooiers, weilandbloters en grasvorken waren onderdeel van het leveringsprogramma.
De eerste voermengwagen, met verticale vijzels, volgt in 1995.
De verhuizing van Losser naar de nieuwe fabriek in Oldenzaal vindt in 1997 plaats. In 2014 volgt de verhuizing van het hoofdkantoor en een jaar later worden in Oldenzaal een nieuwe montagehal en een logistiek centrum gebouwd. Trioliet is in 2004 weer overgenomen door de familie Liet en enkele participanten. Het is vanaf 2007 weer volledig in handen van de familie Liet. De afgelopen jaren introduceerde Trioliet onder andere zelfrijdende voermengwagens en automatische voersystemen (voerrobots).

Leveringsprogramma
Trioliet ontwikkelt en fabriceert een breed assortiment aan machines, waaronder:
• Turbobuster TU kuilvoersnijders
• Multifeed blokkendoseerwagens
• Masterbuster en Masterkam zelfl adende doseerbakken
• UKW 3500 zelfl adende doseerwagens
• Triomaster S kuilhapper
• Solomix 1, Solomix 2 en Solomix 3 voermengwagens
met respectievelijk één, twee en drie verticale vijzels
• Triomix, Triomix S, Gigant en Vertifeed zelfl adende
voermengwagens
• Triotrac zelfrijdende voermengwagens
• Solomix P voermengwagens met stroblazer
• Triomatic automatische voersystemen/ voerrobots
• Solomix Stationair stationaire mengers voor kuilvoer
• Truck Mount voermengwagens voor opbouw op trucks
• Biogas inbrengsystemen voor biogasvergisters

Trioliet verkoopt zijn machines wereldwijd, via eigen vertegenwoordigingen of via importeurs. Voor de levering van onderdelen wereldwijd heeft Trioliet onderdelenmagazijnen in
de Verenigde Staten, Canada, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en China. Naast de hoofdlocatie in Oldenzaal heeft Trioliet een productielocatie in Polen (Trioliet Polska). Trioliet nam deze fabriek in 2020 over van Ursus.

Miniaturen
In miniatuur zijn een Trioliet kuilvoersnijder en voermengwagens uitgebracht, zie de foto’s en bijschrift en voor meer informatie.
1. Trioliet Solomix 2 1800 VLH-B New Edition
2. Turbobuster TU kuilvoersnijders
3. Triotrac 2 2000 VL zelfrijdende voermengwagen
4. Triomatic voerrobot, onderdeel van het automatisch voersysteem
5. Triomaster S300 kuilhapper
6. Multifeed blokkendoseerwagen
7. Van de Trioliet Solomix 2 1600 ZK bracht een onbekende Chinese fabrikant een model uit. Ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van Trioliet in 2010 werd voor Trioliet een gelimiteerd platinakleurig model van de Solomix 2 1600 gemaakt. (Foto: farmmodeldatabase.com)
8. Solomix 3 4600 VLX-B-T voermengwagen van MarGe Models (Foto: margemodels.com)
9. Trioliet TU 170 kuilvoersnijder van MarGe Models. Tijdens het Vicon en Netagco tijdperk werden door Trioliet gebouwde voermachines ook onder de merk-
naam Vicon verkocht. (Foto: margemodels.com)
10. Folder uit de jaren zestig van het Mullos programma
geautomatiseerde hooiopslag en -verwerking
11. Mullos kuilvoersnijders met zaag. Folder van begin jaren tachtig
12. Folder van Trioliet Mullos grasvork in de jaren tachtig.
Naast kuiluithaalmachines had Trioliet Mullos grasvorken, kunstmeststrooiers en weilandbloters in het programma.

16 BEURSVERSLAG HÉRON WAALSE PRACHT Koen Peirens

De beurs vindt naar goede gewoonte plaats in de plaatselijke sporthal, waar ook in een mooie, ruime parking is voorzien. En neem hierbij dat er nog een mooie ruime cafetaria én frituur bij is, en het plaatje is zowat compleet. Naar goede gewoonte loop ik altijd eerst even rustig de volledige beurs over, en maak ik pas erna mijn foto’s. Of, bij enkele mooie zelfbouwmodellen, doe ik dit direct. Zeker als deze ook te koop worden aangeboden. Want niet zelden is dit enkele
tientallen minuten later toch verkocht... en is de kans voor een foto meestal verkeken.

Zo zag ik dit jaar enkele mooie zelfbouw Record kippers staan. Zowel de nieuwe als de oude versie landbouwkippers waren aanwezig. Prachtige stukjes! Iets verderop stond een
prachtige Claas Super Automatic getrokken combine tentoongesteld, een model dat ikzelf nog niet eerder zag. De

prijs was navenant. Dezelfde persoon had ook nog een Fahr opraapwagen en een bietenoplader in aanbouw staan. Stuk voor stuk meesterwerkjes.

Een stand die zeker en vast ook opviel, was die van Ricardo Del Percio. Hij verzamelt alles wat met Joskin te maken heeft, zowel standaard als verbouw. Hier had hij bijna elke Joskin kar
of machine die er is uitgestald staan, mooi per activiteit gezet. Indrukwekkend. Verder was Philippe Potier, over wie in de vorige Agritoy een mooi verslag stond, hier voor de eerste
maal aanwezig. Hij had enkele mooie zelfbouw Kuhn machines op een tegeldiorama geplaatst. Mag het ons ook niet verbazen dat hier nogal veel aandachtig publiek stond?

Naar goede gewoonte is de laatste jaren ook hier in Héron een beursmodel aanwezig. Meestal is dit een model van de fabrikant Robert; dit jaar ging het om een mooie getrokken mengvoerwagen.

LEGO. En hier zaten ook wel wat pareltjes tussen.

Naast de vele mooie diorama’s waarop verschillende hakselaars, zaaimachines en grondbewerkingsmachines met hun werkzaamheden bezig zijn (het was pas begin september,
maar de helft van de mais was hier reeds geoogst) was er nog een tafel die er wat tussenuit stak. ‘Ginger John 96’ maakt
verschillende modellen in... LEGO! En hier zaten mijns inziens ook wel wat pareltjes tussen. Zoals een New Holland hakselaar, een Claas dubbele hark of, nog kleiner dan de vorige, een
John Deere hakselaar... en dit zonder handleiding. Zelfs een prachtige Fordson trekker stond erbij.

Kortom: na een leuke beurs, een frietje en een drankje om de innerlijke mens te versterken, en een mooi aantal foto’s en leuke contacten, konden we rustig de rit terug naar huis aanvatten. En alweer uitkijken naar de 12de editie van de beurs volgend jaar.

1. Claas Super Automatic getrokken combine, nog niet eerder gezien model. De prijs was navenant.
2. Ricardo Del Percio verzamelt alles wat met Joskin te maken heeft. Hier had hij bijna elke Joskin kar of machine uitgestald staan.
3. Servicemonteurs proberen de dag te redden
4. Zelfbouw Record kippers, prachtige stukjes!
5. Project in aanbouw van een rooier
6. Ook low tech kan mooi zijn
7. Ginger John 96 maakt verschillende modellen in
8. Handig voertuig voor allerlei werkzaamheden
9. Ook in Héron kun je een beursmodel op de kop tikken, vaak van Robert. Dit jaar een getrokken voermengwagen.
10. Echt Nederlands product, bemesten met Vervaet
11. Drie manieren om kunstmest te laden. Zelf tillen, met een Kuhn Levsak (tegeldiorama van Philippe Potier), of wat meer spierballen met een Merlo verreiker.
12. Dit zie je in Nederland niet. Deze Pommier Trémie porteuse heeft voor de kunstmeststrooier een voorraadbak waarmee je in het veld hydraulisch een nieuwe lading in de strooier kiept.
13. Dramatisch voorval... De loonwerker mag helpen om het wrak op het droge te krijgen.
14. Stukje transporttechniek: Joskin haakarmcarrier op de tafel van Ricardo Del Percio
15. Grondbewerking met een Lemken achter een BIMA 360 trekker
16. Mooi tafereeltje met bermonderhoud
17. Leuke details voor in de werkplaats: draaibank en werkbank
18. Bieten rooien met een Gilles Riecam R-126
19. Aanverwante sector aan de agrarische is de bosbouw
20. Tot slot nog wat Hollands glorie

20 HERSTART OP NIEUWE LOCATIE BEURSVERSLAG NIEUW HEETEN

Voor wie Houten had gemist en voor ieder ander die er maar niet genoeg van kan krijgen, was er in het weekend van 29 en 30 november een landbouwminiaturenbeurs in gemeenschapshuis De Belte in Nieuw Heeten.

Hoewel geafficheerd als ‘eerste internationale landbouwminiaturenbeurs’ was de beurs niet echt nagelnieuw. Dat gold alleen voor het feit dat hij in Nieuw Heeten plaatsvond. In de
jaren daarvoor werd de beurs steeds in theater De Meenthe in Steenwijk gehouden. Dit keer kon organisator Jan Heerdink daar echter niet terecht, en had zijn toevlucht gezocht in Nieuw Heeten.
Voor mij als verslaggever van dienst voor de Agritoy was de beurs echter wel nieuw. Ik was er op zaterdag en kon vaststellen dat vooral in de ochtenduren de loop er goed in zat, uiteraard mede tot genoegen van de standhouders. Het programma van de beurs was aantrekkelijk genoeg, met onder meer op twee plekken demonstraties met radiografisch bestuurde schaalmodellen van trekkers, shovels en vrachtwagens. Ook was er een tentoonstelling van houten schaalmo-
dellen van koetsen, boerenwagens en bakkerskarren uit de tijd dat er nog geen trekkers en auto’s waren. De modellen zijn handgemaakt door Hans Kerstens uit Wijchen. Wat hij in
Nieuw Heeten liet zien was volgens Kerstens maar een deel van zijn collectie. “Thuis heb ik er nog veel meer.” Een goede reden om eens bij hem langs te gaan voor een reportage in de Agritoy.

Jan van Zuilen

Dat het op een beurs van landbouwminiaturen vooral om trekkers draait, was bij aankomst op het terrein van De Belte al te zien. Eerst passeerde je twee fraai gerestaureerde Renault
oldtimers, en bij de entree van het gemeenschapshuis werden de bezoekers verwelkomd door een gloednieuwe Valtra van de dealer en een prachtige Massey Ferguson 1150 met zijn machtige V8-motor. Binnen zagen we zo’n zelfde MasseyFerguson van LEGO, gebouwd door Richard Jansen. Die had nog veel meer LEGO modellen bij zich. Mijn hart klopt best wel voor Massey Ferguson, maar nog meer voor Nuffield. En daarom was het watertanden bij de tafel van Karel Hofs. Die had tussen nog meer zeldzame modellen een bijna puntgave Nuffield van Denzil Skinner staan. Wat dan weer ontnuchtert is het prijskaartje van € 700,-. Daarmee was de Nuffield echter nog niet eens het duurste miniatuurtrekkertje. Dat was een 1/8 model van een Porsche Super van Minichamps, bij de stand van Handreco te koop voor € 800,-.
Ook waren enkele diorama’s te zien, zowel in 1/87 als in 1/32.
Het diorama van een Fries landschap van Bert Kluitenberg had ik afgelopen maart al in Hardenberg bewonderd. Nu ik er opnieuw naar keek viel me pas echt goed op hoe gedetailleerd het is, en hoe goed het een tijdsbeeld geeft van het werken op een boerderij in de tweede helft van de jaren vijftig en de eerste helft van de jaren zestig.

De twee demonstraties met radiografisch bestuurde modellen trokken het meeste bekijks. Vooral kinderen waren er niet van weg te slaan. Leden van de vereniging Modeltruc-
kers Harderwijk verzorgden de demonstratie in de grote zaal.
De naam zegt het al, die club houdt zich vooral bezig met vrachtwagens en dan in de schaal 1/14. Maar voor deze gelegenheid hadden ze ook 1/16 modellen bij zich van trekkers en
landbouwwerktuigen. “Gewoon van Bruder, maar wel radiografisch bestuurbaar gemaakt”, verklapte een van de leden.
De beurs trok over twee dagen 1.500 betalende bezoekers, een aantal waarmee organisator Heerdink best tevreden was. “Zeker als je bedenkt dat het de eerste keer was dat deze beurs in Nieuw Heeten is gehouden.” Wat Heerdink betreft wordt de beurs een blijvertje, met als vaste datum het laatste weekend van november.

1. Vooral in de ochtenduren zat de loop van het publiek er goed in
2. Modellen van LEGO van Richard Jansen
3. Een zeldzame en dus dure Nuffield van Denzil Skinner bij Karel Hofs
4. Een Massey Ferguson 1150 van LEGO. Buiten stond die trekker in het echt.
5. Hans Kerstens met zijn zelfgemaakte houten miniaturen
6. De broers Van Dommelen hadden onder meer deze 1/16 Ertl modellen van John Deere in de verkoop
7. Een bijna geheel van hout gemaakt model van een M.A.N. 4R bij Albert de Weerd
8. Een diorama in 1/87 neemt weinig ruimte in beslag
9. Albert Dijk had onder meer door hemzelf verbouwde

10. De drie Fendt Dieselross modellen en de platte wagen met hooirekken op de tafel van de familie Winter uit Duitsland zijn gemaakt van zelfbouwpakketten van Hachette. De schaal is 1/8.
11. Een fragment uit het diorama van Bert Kluitenberg
12. Bezoekers werden voor de ingang van De Belte opgewacht door deze Massey Ferguson 1150
13. Het duurste model van de beurs met een vraagprijs van € 800,- was dit 1/8 model van Minichamps van een Porsche Super
14. Klaar voor het inkuilen. De Fendt met kuilverdeler en kuilwals is gebouwd door Ferdinand Pol met behulp van een 3D-printer.
15. Vooral kinderen konden geen genoeg krijgen van de demonstraties met radiografische bestuurde vrachtwagens van de vereniging Modeltruckers uit Harderwijk
16. In een van de kleinere zalen van De Belte waren demonstraties met radiografisch bestuurde trekkers, shovels en graafmachines

24 INTERVIEW HALBE VAN DER VELDE  
ZIJDEN HANDSCHOENTJES VOOR SCHITTERENDE MODELLEN

Freerk Postmus Jan Groot Jebbink Camera

Via verslaggever Derk Bosscher had ik de contactgegevens van Halbe van der Velde ontvangen, en dan is het niet zo moeilijk om een afspraak te maken. In november werd de
reis naar Sappemeer ondernomen, na al een paar keer telefonisch contact te hebben gehad met Halbe. Na een gastvrije ontvangst ging de fotograaf in de benen. In de kerk van Sappemeer (schuin tegenover de woning van Halbe) had hij alle modellen op een mooi zwart doek staan. De fotograaf gaf aan dat een witt e achtergrond meer details liet zien van de modellen. Zo te zien is dat aardig gelukt.
Het verhaal achter deze prachtige verzameling gaat helemaal terug naar de vorige eeuw. De schoonvader van Halbe is de man achter deze modellen, en samen met Halbe doken we even de archieven in.

Als je zo op een zaterdagavond een beetje zit te zappen langs de verschillende kanalen,
kom je wel eens iets heel onverwachts tegen. Zo ook op de zaterdag van het Open Monumentenweekend. RTVNoord zendt elk weekend het programma ‘Expeditie Grunnen’ uit,
gevuld met allerlei leuke activiteiten uit de provincie. Het beeld dat voorbijkwam tijdens het
zappen was een prachtige Nicholsons hark uit midden vorige eeuw, maar wel in schaal 1/10.

De moeite waard om even te blijven hangen, was mijn gedachte, en dat klopte helemaal.

Meis Bekkema, smid
We moeten ruim honderd jaar terug in de tijd, naar het jaar 1919, het geboortejaar van Meis Bekkema. Geboren en getogen in Ureterp kwam hij, na de ambachtsschool, als zeven-
tienjarige aan het werk bij een smid in Friesche Palen. Daar kreeg hij de boodschap mee: “Als je denkt ‘zo kan het wel’, dan ben je verkeerd bezig. Het moet goed.” Dat is altijd het streven geweest van Meis, en het is natuurlijk ook af te zien aan de prachtige modellen. Maar niet alleen bij de modellen is dit terug te zien, het was ook de boodschap voor zijn dagelijkse werk. Na drie jaar zocht Meis een andere werkgever en kwam hij terecht bij een smid in Rott evalle. Het beviel hem prima in de smederij van Bijlsma, hij bleef daar achtt ien jaar werkzaam. Inmiddels ging het leven door. Hij trouwde en Meis en zijn vrouw kregen twee dochters. Toen werd de reis
ondernomen naar Gorinchem. Meis kon daar aan het werk als onderhoudsmonteur in de zuivelfabriek. Ze wilden in die regio graag vakmensen uit het Noorden. Het was er plezierig
wonen, maar Meis miste Friesland wel een beetje.
Met 62 jaar mocht Meis in de toenmalige VUT (vervroegde uittreding) en kon hij genieten van de rust en de prachtige omgeving van Gorinchem. Toen zijn vrouw veel te jong kwam te overlijden, viel Meis in een gat. Eén van zijn dochters vroeg of hij niet terug wilde naar Friesland. Een vraag waar het antwoord niet lang op zich liet wachten, en zo werden de spullen in 1995 weer ingepakt om terug te gaan naar ‘It Heitelân’. De dochters gaven aan dat ‘heit’ iets om handen moest hebben, en hij pakte zijn oude hobby weer op.

Overdracht collectie Meis Bekkema
En dan ben je plotseling op 12 januari in het Fries Landbouw- museum in Leeuwarden. Griet, de dochter van Meis, is er sa- men met Halbe. De directeur van het museum, Peter Wester,
is ook aanwezig. Een klein maar zeer select gezelschap. Het is het moment dat de collectie van Meis, keurig uitgestald op twee tafels, een definitieve plek krijgt en te bewonderen is door de bezoekers van het museum. Griet heeft nog een aantal herinneringen meegenomen van haar vader. Het pannetje, een strijkbout waar echte kooltjes in konden, zodat de beide zussen echt konden strijken. “Ik werd het wel eens zat om te helpen. Veertjes uit een pen korter maken, schroefjes vastzetten. Maar ja, het hoorde erbij.”
En nu is het moment gekomen om afscheid te nemen van de prachtige collectie. “Zo had heit het ook gewild,” geeft Griet toch wel een beetje geëmotioneerd aan. Maar volgens Peter heeft de collectie, met veel documentatie, nu een prachtige plek en zullen veel bezoekers vol verwondering kijken naar de prachtige modellen.

Het begon met een pan, daarna een strijkbout. Het vliegtuig herinnert aan een periode in WO II en van het paard heeft Meis er drie gemaakt, voor zijn dochters en voor zichzelf.

Het begin
Een sprongetje terug in de tijd. Eén van de dochters was negen jaar en ze wilde graag meekoken met haar moeder. Meis maakte een klein roestvrijstalen pannetje voor haar, zodat ze ook mee kon doen. “Dat is waarschijnlijk het allereerste begin geweest”, geeft Meis aan in een interview. Van het een kwam het ander. De meisjes vonden het prachtig, en al snel maakte hij een vliegtuig en een bloemenvaasje. Allemaal op schaal natuurlijk, in Gorinchem zijn zo ongeveer veertig modellen gemaakt.
Roestvrijstaal hoeft nooit gepoetst, het blijft altijd mooi. Maar het is een taai materiaal om mee te werken. Net als onze gastheer Halbe nu, droeg zijn schoonvader altijd stoffen handschoenen als het model klaar was. Vlekken zijn er moeilijk weer af te krijgen, geeft Halbe aan, dus zowel de fotograaf als ondergetekende mochten alleen maar kijken met de ogen.

1. Een trotse Halbe met in zijn armen een vitrine met allerlei handgereedschap voor op de boerderij. Meis maakte drie vitrines: voor beide dochters één, en voor zichzelf had Meis ook een vitrine in de woonkamer hangen.
2. Veel herkenbare gereedschappen
3. Op exposities had Meis dit prachtige naambordje staan
4. Na het schudden komt het harken of wiersen maken. Tenminste, als er genoeg zonuren in het hooi zitten. Met deze mooie Lely hark was het natuurlijk geen probleem, maar het moest niet al te hard waaien.
5. Duidelijk is te zien dat alles perfect kan worden afgesteld
6. Een kleine fout in de zitting van de Nicholsons hark. Maar het blijft knap hoe gedetailleerd de pan is gemaakt.
7. De Nicholsons harkkeerder, een exacte kopie van de echte
8. We blijven nog even in het hooi met deze prachtige vorkjesschudder
9. De McCormick maaimachine, het pronkstuk volgens Meis. Halbe sluit zich daar volledig bij aan.
10. Meer dan 140 onderdelen, onvoorstelbaar
11. De details zijn ook hier weer van belang, zoals een bakje met gereedschap en een oliespuit...
12. ... en de aandrijving met tandwielen, zoals ook bij de echte maaimachine
13. Eén van de kleinere machines op het boerenerf, de bietensnijder. Op deze manier sneed de boer(in) de voederbieten tot hapklare stukken voor het vee.
14. Weer een eenvoudige machine voor paardentractie. Dit is, zoals Meis aangaf op de beschrijving, een Friesche aardappellichter.
15. Dit molentje achter de gierbak zorgde ervoor dat de mest mooi verspreid werd over het land
16. Driewielige kipkar, die ervoor zorgde dat het werk voor de boer een stuk gemakkelijker werd
17. Dit is een prachtig model van een wentelploeg, en ook hier werkt alles zoals het hoort
18. Met deze greppelsnijder maakte je de greppels weer mooi strak om het water af te voeren. De graszoden die eruit kwamen werden gebruikt om gaten op te vullen in het land.
19. Gierbak, want een tank is het niet te noemen. Je vulde de bak met dunne mest, en dat ging met de schepemmer. Het was heel zwaar werk.
20. Naast de vele werktuigen maakte Meis ook andere prachtige modellen. Met deze sjees ging de boer op zondag vaak naar de kerk.
21. In de jaren van Meis was een smid op veel fronten een vakman. Paarden beslaan hoorde ook tot zijn taken. Dan moet er natuurlijk een goede travalje bij de smederij staan. Alles klopt aan dit stukje werk, want de kettingen kunnen worden gespannen, het tuig is nagemaakt (niet van rvs) en ook het touw om het achterbeen van het paard is aanwezig. Zo kan de kijker precies zien hoe dat vroeger in zijn werk ging.
22. Een heel aantal tekeningen is bewaard gebleven. Soms tekende Meis ze zelf, maar ook bouwtekeningen voor houten modellen konden worden gebruikt

Werkende modellen
Meis was altijd al gecharmeerd van de Friese landbouw(machines) en heeft de ontwikkeling van paardentractie naar de overige mechanisatie van dichtbij mee mogen maken. Van-
zelfsprekend kwam hij tijdens zijn werk in Friesland geregeld in aanraking met deze machines, en hij besloot om deze in het klein na te maken. Dat ging wel een beetje verder dan een
pannetje en een bloemenvaasje. Natuurlijk ging Meis niet over één nacht ijs en zorgde hij voor een goede voorbereiding. “Het moet goed!” of eigenlijk nog beter dan goed.
De McCormick maaimachine met maaibalk is wel het pronkstuk van de hele verzameling. Meis liep al een poosje rond met het idee om deze machine te maken, maar een echte was in de
tijd zonder internet nog niet eenvoudig te vinden. Zoals altijd wint de aanhouder vaak, en hij kon de echte machine opmeten en alle onderdelen namaken in schaal 1/10. Het mooie is dat de machine echt werkt. Het mes in de vingerbalk beweegt als de wielen van het apparaat draaien. Er zitten maar liefst 147 onderdelen in, en meer dan een half jaar werk. Meis kreeg ooit een bod van ƒ 10.000,- (rond € 4.500,-) van een boer die eerder ook zo’n maaimachine had. Maar daar had hij geen oren naar.
Wat verder opvalt zijn de prachtige details, zoals de letters Nichelsons in de pan van de harkkeerder. Niet van echt te onderscheiden. Of toch wel...? We kunnen gerust stellen dat
Meis Bekkema zijn tijd ver vooruit was op het gebied van zelfbouwen, door zonder 3D-printen schitterende modellen te maken. Voor Halbe is het een hele eer dat hij een schoonvader
had die deze prachtige modellen heeft gebouwd, en dat dit stukje erfgoed niet verloren gaat door het te verkopen.

Er zijn nog meer modellen van Meis te bewonderen. Scan de QR-code om daar van te genieten.